این فیلم از دل فیلم کوتاه و ناتمام «زنان ارغوانی» شکل گرفت. فیلم با دوربینی آغاز می‌شود که پیراهن‌های زنانه دهه ۱۹۲۰ را تماشا می‌کند که از روی رگال لباس برداشته می‌شوند. لباس‌ها برداشته شده و با موسیقی به رقص درمی‌آیند. (موسیقی متن اصلی، اپرای وردی بود؛ در دهه ۱۹۶۰، انگر فیلم را با موسیقی متن جدیدی در سبک سایکدلیک فولک راک با اجرای جاناتان هالپر بازنشر کرد.) زنی با مژه‌های بلند به نام ایوان مارکیس، لباس ارغوانی‌رنگ خود را می‌پوشد و به سمت میز آرایش خود می‌رود تا عطر بزند. او روی یک مبل راحتی دراز می‌کشد که سپس شروع به حرکت در اتاق و در نهایت به سمت تراس می‌کند. سگ‌های تازی تازی روسی ظاهر می‌شوند و او آماده می‌شود تا آن‌ها را به پیاده‌روی ببرد.